تبليغاتX
رویاهای نیمه شب
ای دوست قبولم کن و جانم بستان
+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم اردیبهشت 1385ساعت 4:54 قبل از ظهر  توسط غزال | 

در بهار پارينه تو در كنارم نبودي

من درختي تنومند با سايه اي عظيم - شاخه هاي پر پيچ و خم

 و انبوه اي از برگ سخاوتمندانه به انتظار حضورت منتظر نشسته

 بودم

تو نيامدي اما زمان جاري بود و من در زمان زندگي ميكردم

شايد هم زمان مرا با خود ميبرد و من همچنان منتظر

زمان گذشت و تو نيامدي

پاييز امد زردي اورد و تك تك برگهايي را كه با شيره وجودم

 بزرگ كرده بودم تا به پاي تو بريزم  بزور از من گرفت و همچنان

زمان جاري بود و من منتظر اما تو نيامدي

اكنون در اين بهار تو در كنارم هستي

اري امدي و من هيچ ندارم كه به تو تقديم كنم و اينك تو

چشم انتظار بخشش

و تو هرگز نخواهي فهميد زمستاني كه بر من گذشت با من چه ها كرد

تو امدي بهار را هم با خود اوردي و شايد بهار را از راهی دور

براي من به ارمغان اورده اي اما افسوس اين درخت تنومند در زمستان

 پارينه در انتظار تو جان داد

سال پیش

بهار بود درخت هم بود ولي تو نبودي

و اکنون

تو هستي بهار هم هست ولي ديگر درختي نيست

 

روز اول پي پرواز تو من پر زده ام

آتش عشق تو بر جان چو سمندر زده ام

دست من گير كه اين دست همان است كه من

بارها در شب هجران تو بر سر زده ام

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هشتم فروردین 1385ساعت 2:0 قبل از ظهر  توسط غزال | 
سلام

سال نو مبارک

انشا الله بعدا دلیل این غیبت صغری را توضیح میدهم

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم فروردین 1385ساعت 3:36 قبل از ظهر  توسط غزال | 

با سلام به همه دوستان عزيز.

دقيقا نميدونم چند روزه كه اين وبلاگ راه افتاده ولي در طول همين مدت كم دوستاي خوبي پيدا كردم كه همگي به من لطف دارند. امروز هم براي جبران محبتشون و هم براي اينكه به بقيه دوستان معرفي شون كنم لينك اونا در زير گذاشتم . از دوستايي هم كه به اونا سر ميزنن خواهش ميكنم كه نظر خودشون رو بگن. چون همين نظرات باعث دلگرمي نويسندگان وبلاگ ها ميشه .

 

مهسا خانوم عزيز كه من نتونستم در قسمت نظردهي وبشون وارد شده نظر بدم ولي دوباره ميام وبلاگ اونكه رفته

سيد عزيز با جمله بسيار زيبا و پر معني(هنگامي که با انگشت كسي را نشان مي كنيم به ياد داشته باشيم که سه انگشت ديگر به سوي خودمــــان است)  و وبلاگ مهموني

پژمان  با اين همه لطافت طبع و سليقه واقعا وبلاگ سفيد برفي با حالي داره( اولین غـــــم من آخرین نگاه توست)

بوف يكي ديگه از دوستاي مهربونم

علی آقا از دوستاي تقريبا قديمي چون اوايل شروع وبلاگ با اون آشنا شدم  وبلاگ دل عاشق

هستي دوست بسيار خوبم با وبلاگي در مورد رجيستري و كامپيوتر

دو ليوان ودكاي سرد كه واقعا مطالب خوندني داره

آقاي مجتبي . م هم با وبلاگ تازه هاي ادبي غوغا كرده پر از لينكهاي مرتبط

سند باد هم يكي از دوستاي خوبه منه با وبلاگ پاتوق گوركن ها حتما يه سري بهش بزنيد

منو تو با شعراي ناب و بكر و كلي مطلب جالب (من گنگ خوابدیده و عالم تمام ، کر   -----    من ناتوان ز گفتن و خلق از شنیدنش)

آرش كه خيلي وقته بمن سر نزده از دستش يه كمي ناراحتم

x آقا يا خانومش رو درست نميدونم اما واقعا رفيق روزهاي سختيه و بمن خيلي محبت داره با وبلاگ جالب لطفا لبخند

بهمن عزيز با وبلاگي فلسفي عاشقانه و خيلي چيزاي ديگه مثل اين (روزگاری که گاو نماد بلاهت است نه برکت .....) بقيه داره و خيلي هم جالبه

غريبه كه اونم از دوستاي خوبه منه اهل دل و عشقه (راستي دنيا چه غريبه * کار آدماش فريبه * واسه کشتن مسيحا * هر درختي يه صليبه )

جوكاي با حال براي آدماي با حال اينم كه احتياج به معرفي نداره اگه واقعا به خنده احتياج داريد حتما يه سري بزنيد مطمئنا چندتايي جوك كه تكراري نباشه و شما را سر حال بياره توش پيدا ميشه برو و ببین چه کرده !!!

رسول زارعی  در مورد اين وبلاگ حرفي نميزنم فقط يك قسمت از نوشته هاي خودشو واستون منويسم عشق با درد همراه است . چون رشد را موجب مي شود  وبلاگ عاشق تنها
همايون عزيزم با اين نظر كه : عجب بد دردیه این عشق... و وبلاگ يكيتا به معني استاد و راهنما

روزبه نازنين با وبلاگ مسافر آسموني

عرشيا دوست خوبم با وبلاگي در مورد موزيك و دانلود

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه سی ام آذر 1384ساعت 3:20 قبل از ظهر  توسط غزال | 

 

با رفتنت ای قامت رسای عاطفه ها

 دیگر بقای

ماندن و بودن را هیچ اعتبار نیست

همچنان

که دوام دم زدن خویش را مشکوکم

 

تو رفتي و روي چمن زرد شد

                                      دل باغبان تو پر درد شد

تو رفتي و آمد زمستان سرد

                                    به سوك تو گردون سيه كرد رخت

تو رفتي و داغ تو در سينه ماند

                                    به دل آتش عشق ديرينه ماند

تو رفتي و اين باغ ماتم گرفت

                                     سر سرو آزادگي خم گرفت

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم آذر 1384ساعت 5:30 قبل از ظهر  توسط غزال | 

بر چشم غير اگر بنشيني به دلبري

انديشه كن كه چو اشك لرزان نشسته اي

اي اشك هر چه ريزمت از ديده زير پاي

بينم كه باز بر سر مژگان نشسته اي

    *************************************

ايا صياد شرمي كن مرنجان نيم جانم را

پر و بالم بكن اما مسوزان اشيانم را

به گردن بسته اي چون رشته و بر پاي زنجيرم

مروت كن اجازت ده كه بگشايم زبانم را

به پيرامون گل از بس خليده خار بر پايم

بود خونين بهر جاي چمن بيني نشانم را

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم آذر 1384ساعت 2:40 قبل از ظهر  توسط غزال | 
 

              

طبيب دل من شنيدم كه تو

تبي اندرين يك دو شب كرده اي

الهي بميرم براي تو من

بگو از براي كه تب كرده اي ؟

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آذر 1384ساعت 3:36 قبل از ظهر  توسط غزال | 

 

 

بت نازنينم مه مهربانم

چرا قهري از من ؟ بلايت به جانم

عزيزم چه كردم كه رنجيدي از من ؟

بگو تا گناه خودم را بدانم

ز من عمر خواهي بگو تا ببخشم

به من زهر بخشي بده تا ستانم

فلك مات بود از توانايي من

كه اكنون چنين پيش تو ناتوانم

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم آذر 1384ساعت 3:32 قبل از ظهر  توسط غزال | 

 

 

 

بگذار احساس تماس دستانت

 

 

 

را در تمام شبهاي طولاني

 

 

 

 تنهايي با خود همراه كنم

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384ساعت 7:7 قبل از ظهر  توسط غزال | 

 

رفتي از يادم

 

ديگر به هواي لحظه ديدار

 

         دنبال تو دربدر نميگردم

 

                  دنبال تو اي اميد بيحاصل

 

                            ديوانه و بي خبر نميگردم
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384ساعت 6:38 قبل از ظهر  توسط غزال | 

 

 

فردا

 

فردا اگر ز راه نمي امد

 

              من تا ابد كنار تو مي ماندم

 

                              من تا ابد ترانه عشقم را

 

                                           در افتاب عشق تو مي خواندم
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384ساعت 6:38 قبل از ظهر  توسط غزال | 

   

 

          رويا

 

باز من ماندم و خلوتي سرد     

      

خاطراتي ز بگذشته اي دور

 

ياد عشقي كه با حسرت و درد  

    

رفت و خاموش شد در دل گور

 

روي ويرانه هاي اميدم      

      

دست افسونگري شمعي افروخت

 

مرده اي چشم پر اتشش را     

        

از دل گور بر چشم من دوخت

 

او به من دل سپرد و بجز رنج   

     

كي شد از عشق من حاصل او

 

با غروري كه چشم مرا بست    

      

پا نهادم بروي دل او

 

من به او رنج و اندوه دادم  

        

 من به خاك سياهش نشاندم

 

واي بر من خدايا خدايا      

        

 من به اغوش خاكش كشاندم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384ساعت 6:37 قبل از ظهر  توسط غزال | 

چه كردي؟؟؟

سوزنده تر از شرار آهم کردی         افتاده تر از غبار راهم کردی

دانی چه زمان دین و دلم دزدیدی      آن لحظه که دزدیده نگاهم کردی

                           وداع

خیره شد در نگاه من که مرو           ای امیدی که بر تو رو کردم

تند خویی مکن برای خدا               که به مهر تو سخت خو کردم

اشک گرمی به گونه اش غلطید        آه سردی خزید در نایش

تلختر از هزار گریه نشست             زهر خندی بروی لبهایش

چهره اش همچو چشمه ی مهتاب      نقره گون شد ز بیم تنهایی

در شب دیدگان او رخشید               اختر برج نا شکیبایی

با من از خشم و کین چها که نگفت     نرگس نیم خفته ی چشمش

بر وجودم چه شعله ها که نزد           برق چشمان غرق در خشمش

غرق اندیشه ای عبث بودیم             هر دو در یک سکوت غم پرورد

من در اندیشه ی (( چه باید گفت ؟))      او در اندیشه ی (( چه باید کرد ؟))

در نگاهم چو عزم رفتن دید            بر دلش سایه هراس نشست

اشک ریزان به پیش دیده من            دیدگانش به التماس نشست

روزگار از رهش جدا میکرد            از برای همیشه راهم را

چشم مستش به شکوه مینوشید           باده ی آخرین نگاهم را

میدمید از افق طلیعه صبح               که فرو مرد شمع اختر ما

آنچه ماند از برای ما ای درد            راه ما بود و دیده تر ما

 

                      چنگ سکوت

درد جانکاه مرا کس نشناخت          آه جانسوز مرا کس نشنید

هیچکس اینهمه با درد نساخت         هیچکس اینهمه بیداد ندید

آنکه با ما ز صفا دم میزد             جز به فکر هوس خویش نبود

وانکه در راه وفا سر میداد             مایه دردسری بیش نبود

آنکه در عرصه پهناور عمر           گامی آسوده نرفته است منم

وانکه با انهمه امید دراز                کامی از کس نگرفته است منم

کس ندانست که دیوانه کیست ؟        اینکه از دشت جنون می گذرد

هیچکس با من غمدیده نگفت          که شب و روز تو چون می گذرد ؟

گر چه در راه تو ای لعبت مست      دین و دل باخته چون پیش منم

دیر گاهست که با چنگ سکوت       نغمه پرداز دل خویشتنم

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384ساعت 6:34 قبل از ظهر  توسط غزال | 
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384ساعت 5:10 قبل از ظهر  توسط غزال | 

آسوده لبي كه ساغر غم نچشيد

 

خوشدل زخمي كه ناز مرهم نكشيد

 

من بلبل آن گلم كه در گلشن دهر

 

پژمرده شد و منت شبنم نكشيد

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و چهارم آذر 1384ساعت 4:18 قبل از ظهر  توسط غزال |